Kontakt
Przedszkole nr 15
Strona głowna  /  Adaptacja
Adaptacja

        

Droga Mamo! Drogi Tato!

Wasze dziecko już od 1 września zacznie uczęszczać do przedszkola. To będzie wielka chwila dla niego, ale i dla Was, wielkie przeżycie, a nawet stres. W domu, w znanym otoczeniu, czuje się ono pewnie i bezpiecznie, a przedszkole – miejsce nieznane, może napełniać je strachem. Nieraz większy lęk o swoje pociechy przeżywają rodzice. Dlatego też dla Waszego dziecka mamy przygotowany program adaptacyjny, a dla Was te wskazówki, w których opisaliśmy, jak w miarę bezboleśnie przejść okres adaptacji dziecka do warunków przedszkola. Prosimy, skorzystajcie z naszych rad i wskazówek, a na pewno będzie łatwiej i Wam, i dziecku przeżyć rozstanie z bliskimi.

 

Przygotujcie samych siebie

Jeśli chcecie, by Wasz maluch awansował na przedszkolaka, powinniście przede wszystkim przygotować do tego... siebie samych! Rodzice powinni być przekonani, że takie rozwiązanie będzie najlepsze, zarówno dla nich, jak i dla dziecka. Decyzja powinna być podjęta raz, a później konsekwentnie realizowana. Dziecko nie może widzieć na Waszej twarzy wahania, nie powinniście też przy nim dyskutować, czy dane przedszkole jest dobre, czy złe. Wątpliwości, które zasiejecie w jego umyśle, obrócą się potem przeciwko Wam. Uwierzcie, nawet jeśli malec bawi się w swoim pokoju, i tak słyszy, o czym rozmawiają dorośli. Mama i tata chodzą do pracy, starsze dziecko do szkoły, a młodsze do przedszkola. Tej raz podjętej decyzji należy się konsekwentnie trzymać, tłumacząc dziecku, że takie jest po prostu życie.

 

Opowiedzcie o przedszkolu

Wyjaśnijcie dziecku, kto będzie je odprowadzał, kto odbierał (starajcie się dotrzymywać słowa), opowiedzcie, co tam będzie robiło, zapewnijcie, że pozna  w przedszkolu kolegów, nauczy się ciekawych rzeczy. Przychodźcie z dzieckiem na zaplanowane spotkania w przedszkolu, pozna tam swoją panią, kolegów – razem będzie im raźniej. Absolutnie nie straszcie go, mówiąc: „W przedszkolu nauczą Cię grzeczności”, nie przypominajcie co chwila: „Jak zostaniesz przedszkolakiem, będziesz musiał...”. Podobne uwagi zniechęcają dziecko do przedszkola, wywołują niepotrzebny stres. Lepiej, by dziecko miało wrażenie, że „awansuje na przedszkolaka”, co oznacza: „Teraz jesteś już duży”. Stosujcie pochwały typu: „Założyłeś spodnie sam! Jak prawdziwy przedszkolak”. Pamiętajcie! Dobre nastawienie to połowa sukcesu!

 

Rozłąka jest nieunikniona 

Najgorsze są poniedziałki. W kolejnych dniach dziecięcy protest się wycisza, by w następny poniedziałek pojawić się  z nową siłą. Czekajcie cierpliwie, czas zmieni wszystko! Zaufajcie nam! Nie przyprowadzajcie dziecka do przedszkola w ostatnim momencie. Lepiej mieć czas na spokojne towarzyszenie malcowi w szatni. Nie wprowadzajcie atmosfery pośpiechu i nerwowości. Potem czule, stanowczo i konsekwentnie pożegnajcie się i wyjdźcie. Łzy przy rozstaniu z mamą są naturalne. Dziecko nie ma poczucia czasu i Wasze obietnice, że wrócicie po południu, na początku niewiele dla niego znaczą. Nie pytajcie: „Czy mogę już iść”?, „Już idę,  dobrze?”, bo co zrobicie wówczas, kiedy dziecko zdecydowanie powie: „Nie!”?

Czy zmienicie swoją decyzję, wywołując tylko mętlik w głowie malucha? Jeśli mimo upływu czasu; mama bardzo cierpi przy rozstaniu z dzieckiem, lepiej by przyprowadzał je tata. Pamiętajcie też, że najgorsze

 

Bądźcie w bliskim kontakcie z nauczycielką

Rozmawiajcie z nauczycielką o dziecku, kiedy coś Was niepokoi lub z czegoś się cieszycie. Ona Wam powie, jak dziecko się sprawuje w ciągu dnia. Zdarza się, że w pierwszych dniach dziecko nie pozostawia na nauczycielce „suchej nitki” lub fantazjuje na temat przedszkola. Przyczyny? Rozczarowanie, że pani wzięła na kolano innego malca albo nie zareagowała zbyt szybko na prośbę dziecka Postarajcie się uważnie wysłuchać swoją pociechę, bez komentarzy i pouczania. Rozmawiajcie o tym z nauczycielką, pomoże to Wam ustalić przyczynę antypatii i odpowiednio temu zaradzić.

 

Jeśli znów siusia w majtki

Zdarza się, że w pierwszych tygodniach przedszkola dziecko się moczy. Przyczyny mogą być błahe: dziecko było pochłonięte zabawą, nie dało sobie rady z odpięciem spodni, nie poprosiło pani o pomoc. Bywa, że jest to objaw lęku  i niepewności. Mokre majtki to sposób, by mama i pani poświęciły mu więcej uwagi. Naturalnie dziecko nie robi tego świadomie. Nie krzyczcie więc na dziecko i nie zawstydzajcie go. Okazujcie za to dużo czułości i troski. Na wypadek „wpadki” dajcie maluchowi zapasową bieliznę.

 

Nie poddawajcie się zbyt łatwo!

Jeśli dziecko mimo wszystko bardzo przeżywa rozstanie, jeśli nie chce chodzić do przedszkola, nie poddawajcie się, nie zostawiajcie go w domu tylko dlatego, że płacze, przyprowadźcie, mimo że nie chce. Nie przyprowadzajcie, by zaraz potem zabierać je do domu, bo na widok jego łez robi Wam się smutno. Jeśli takie sytuacje będą się powtarzać, ryzykujecie, że dziecko zawsze wykorzysta Waszą słabość ze szkodą dla siebie. Wielu rodziców mówi wtedy: „Może za miesiąc, może za rok...”. Na pewno dziecku trudno jest zaadaptować się do nowej sytuacji. Ale warto też zdać sobie sprawę, że tego typu próby czekają je w życiu jeszcze nie raz. Pójście do nowej szkoły, egzaminy, praca – wszystko to są sytuacje nowe, stresujące, z którymi trzeba sobie dawać radę. Należy się do nich przygotować już od najmłodszych lat – później będzie łatwiej. Nasze rady należy czytać, przypominać je sobie i przede wszystkim stosować – dopiero wtedy będą skuteczne.

                                                      

Drodzy Rodzice!

Pamiętajcie, że debiut w przedszkolu to niełatwa sprawa. Malucha czekają duże zmiany w życiu, często trudne do zaakceptowania, ale to, co nowe, wcale nie musi być niedobre. Do trudnych sytuacji trzeba po prostu dziecko i siebie przygotować. Dlatego zachęcamy do spotkań na terenie przedszkola – nasze drzwi są otwarte. Wcześniejszy kontakt z nowym środowiskiem pod okiem mamy, taty, babci czy dziadka ułatwi dziecku późniejsze przyzwyczajenie się do nowych osób, miejsca  i dzieci. Dziecku, Rodzicom i sobie życzymy, aby ten pierwszy krok w samodzielność łączył się z miłymi przeżyciami!                                                                                                                         

 Maluch w wieku 3 lat powinien umieć:

  • samodzielnie korzystać z toalety (znać zakres czynności, począwszy od prawidłowego korzystania z toalety, poprzez spłukiwanie wody, na umyciu rąk skończywszy);
  • samodzielnie zjadać posiłki (posługiwać się łyżką, widelcem i korzystać  z kubeczka);
  • samodzielnie ubierać przynajmniej niektóre części garderoby (dziecko nie musi odróżniać prawej skarpetki od lewej ani samodzielnie wciągać rajstop, ale powinno umieć założyć koszulkę, sweter, spodenki lub spódniczkę – w bardziej skomplikowanych czynnościach z pewnością na początku dzieci mogą liczyć na pomoc ze strony nauczyciela);
  • samodzielnie sygnalizuje swoje potrzeby i potrafi wykonać polecenia dorosłych (dziecko musi umieć powiedzieć nauczycielowi lub innej dorosłej osobie, że np. coś je boli, chce się napić, poprosić o zabawkę; powinno też posiadać umiejętność wykonywania prostych poleceń typu: sprzątnij zabawki, poukładaj książki, usiądź przy stoliczku);
  • posługiwać się słownictwem odpowiednim do wieku (3-latek powinien znać około tysiąca słów, czyli zarówno rozumieć ich znaczenie, jak i posługiwać się nimi w wypowiedziach; powinien posługiwać się zdaniami prostymi oraz umieć opowiedzieć w kilku słowach np. o kotku, narysować go, powiedzieć o jego zwyczajach);
  • potrafi posprzątać po sobie miejsce pracy i zabawy (dziecko zaczynające chodzić do przedszkola powinno znać obowiązujące zasady współpracy z rówieśnikami – powinno wiedzieć, że wszystkie dzieci sprzątają po wspólnej zabawie, że dobrze jest pomóc koledze, że zabawki lub przedmioty, których używało, powinno sprzątnąć i samo odłożyć na miejsce i nie powinno liczyć na to, że ktoś je wyręczy);
  • powinien pod względem fizycznym, biorąc pod uwagę zarówno małą jak i dużą motorykę, być sprawny odpowiednio do wieku rozwojowego.                                                                                                                                                          

 


Ostatnia aktualizacja: 2018-04-26